مراحل اجرا

سفت‌کاری؛ از دیوارچینی تا اجرای سقف

سفت‌کاری؛ از دیوارچینی تا اجرای سقف

پس از برپایی اسکلت، ساختمان باید «بسته» شود. مروری بر انواع سیستم سقف، اصول دیوارچینی و نکاتی که کیفیت مراحل بعدی را تعیین می‌کنند.

سفت‌کاری مرحله‌ای است که در آن کالبد ساختمان شکل نهایی خود را می‌گیرد: سقف‌ها اجرا می‌شوند، دیوارها بالا می‌روند و ساختمان از یک اسکلت باز به فضایی محصور تبدیل می‌شود. کیفیت این مرحله مستقیماً روی هزینه و کیفیت نازک‌کاری اثر می‌گذارد.

سیستم‌های رایج سقف

تیرچه و بلوک

رایج‌ترین سیستم در ساختمان‌های مسکونی ایران. تیرچه‌های پیش‌ساخته در فواصل منظم قرار می‌گیرند، بلوک‌ها بین آن‌ها چیده می‌شوند و در نهایت دال بتنی روی مجموعه اجرا می‌شود. اقتصادی و آشناست، اما وزن نسبتاً بالایی دارد و برای دهانه‌های بزرگ مناسب نیست.

دال بتنی درجا

کل سقف به‌صورت یکپارچه قالب‌بندی، آرماتوربندی و بتن‌ریزی می‌شود. رفتار یکپارچهٔ بسیار خوبی دارد و برای شکل‌های نامنظم انعطاف‌پذیر است، اما زمان‌بر و نیازمند قالب‌بندی گسترده است.

سقف وافل (دال مجوف)

با استفاده از قالب‌های مکعبی، حجم‌های خالی در زیر دال ایجاد می‌شود. نتیجه، کاهش وزن سقف با حفظ سختی خمشی است. برای دهانه‌های بزرگ گزینهٔ خوبی است و زیرسقف آن جلوهٔ معمارانهٔ خاصی دارد.

عرشه فولادی (کامپوزیت)

ورق فولادی موج‌دار هم نقش قالب ماندگار و هم نقش آرماتور کششی را ایفا می‌کند. سرعت اجرای بالایی دارد و در سازه‌های فولادی بسیار متداول است.

دیوارچینی

دیوارها در ساختمان‌های اسکلت‌دار معمولاً باربر نیستند و نقش جداکننده دارند. با این حال انتخاب مصالح آن‌ها روی وزن ساختمان، عایق‌بندی و حتی رفتار لرزه‌ای اثر می‌گذارد.

  • بلوک سفالی: سبک، عایق نسبی حرارت، رایج و اقتصادی.
  • بلوک بتنی سبک (AAC / هبلکس): وزن بسیار کم و عملکرد حرارتی خوب؛ اجرای سریع‌تر.
  • آجر: مقاومت و دوام بالا، اما سنگین‌تر و کندتر.
  • دیوار خشک (درای‌وال): بسیار سبک و سریع، مناسب پارتیشن‌های داخلی و فضاهایی که ممکن است بعداً تغییر کنند.

نکات کلیدی در اجرا

  1. مهار دیوارهای غیرسازه‌ای: دیوارهای بلند و بدون مهار در زلزله فرو می‌ریزند. این یکی از رایج‌ترین علل تلفات و خسارت در زلزله‌های گذشته بوده است. اتصال مناسب دیوار به سازه الزامی است.
  2. وادار و کلاف: در دیوارهای طویل باید المان‌های قائم و افقی برای مهار پیش‌بینی شود.
  3. خیساندن مصالح: بلوک و آجر خشک، آب ملات را می‌مکند و چسبندگی را کاهش می‌دهند.
  4. شاقولی و تراز بودن: انحراف دیوار در این مرحله یعنی مصرف چند برابری گچ و سیمان در نازک‌کاری.
یک قاعدهٔ تجربی: هر میلی‌متر خطای اضافی در سفت‌کاری، در نازک‌کاری با هزینهٔ چند برابر جبران می‌شود. دقت در این مرحله سرمایه‌گذاری برای مرحلهٔ بعد است.

هماهنگی با تأسیسات

پیش از آنکه دیوارها بسته و سقف‌ها اجرا شوند، مسیر عبور لوله‌ها و کانال‌ها باید مشخص باشد. کارگاه‌هایی که این هماهنگی را انجام نمی‌دهند، بعداً ناچار می‌شوند دیوار تازه‌ساخته را تخریب کنند — اتفاقی که هم هزینه دارد و هم می‌تواند به سازه آسیب بزند. در مطلب بعدی به همین موضوع می‌پردازیم.

پروژه‌ای در ذهن دارید؟

مشاورهٔ تخصصی بگیرید